Trzmielina

Jest to roślina z rodziny dławiszowatych, rodzaj krzewu, niekiedy przyjmująca postać drzewiastą lub pnącza. Charakterystyczną cechą wyróżniającą trzmielinę są jaskrawe owoce oraz dekoracyjne liście – zmieniające barwę jesienią. Efektowny wygląd rośliny determinuje jej wykorzystanie do celów ozdobnych. Trzmielina powszechnie występuje w stanie dzikim w Azji oraz Europie, także w Polsce. W uprawach można spotkać odmiany bardziej dekoracyjne.

Wymagania uprawy

Trzmielina nie należy do roślin trudnych w uprawie. Z uwagi na występowanie odmiany pospolitej w stanie dzikim w naszej strefie klimatycznej, inne gatunki i odmiany cechuje stosunkowo dobra aklimatyzacja. Dość dobrze znosi mrozy. Jednak w chłodniejszych strefach, w szczególności przy młodych i świeżo nasadzonych roślinach, warto stosować okrycia na zimę. Istotne znaczenie ma nasadzenie na glebie żyznej i próchniczej, umiarkowanie wilgotnej. Preferuje stanowiska od lekko słonecznych do półcienistych. Może także być wykorzystana w miejscu zacienionym. Rozmnażanie trzmieliny odbywa się poprzez odkłady i sadzonki pędowe. Stosuje się także – choć jest to mniej popularna i bardziej wymagająca metoda – wysiewanie nasion.

Pielęgnacja rośliny

Duży atut rośliny stanowi niewielka ilość zabiegów pielęgnacyjnych. Trzmielina preferuje umiarkowanie wilgotną glebę w związku z czym nie ma dużych wymagań w zakresie podlewania. W okresie letnim należy podlewać ją z nieco większą intensywnością (codziennie), zaś zimą – oszczędnie. Należy mieć zawsze na uwadze, aby korzenie nie zostały przesuszone.

Dla zachowania walorów estetycznych i użytkowych rośliny istotne znaczenie ma jej właściwe przycinanie. Uzyskanie gęstego i niskiego żywopłotu wymaga dość częstego cięcia – nawet dwa do trzech razy w ciągu roku. Najlepszym okresem do wykonania cięcia jest okres wiosenny, przed wystąpieniem nowych przyrostów. Drugi raz czynność należy wykonać w czerwcu, a po raz ostatni w połowie sierpnia. Pragnąc uzyskać bardziej naturalny wygląd można pozostawić trzmielinę „samej sobie”, jednak zachodzi ryzyko silnego rozrostu – w przypadku pnączy można uzyskać ciekawy efekt.

Zaleca się nawożenie rośliny po upływie około 3-4 lat od nasadzenia. Możliwe rodzaje nawożenia:

  • kompostem – jesienią (koniec września – połowa października) i wiosną (marzec). Należy wykorzystać do tego celu dojrzały kompost, nanosząc warstwę 2,5cm na grunt wokół roślin
  • potasem i magnezem – od późnego lata do późnej jesieni (koniec sierpnia – koniec października). Składniki wpływają na lepsze przystosowanie się rośliny do okresu zimowego
  • Biohomusem – od wiosny do jesieni (koniec marca – koniec września)
  • nawozem długodziałającym – wiosną (koniec marca – koniec kwietnia)
  • nawozem wieloskładnikowym – wiosną (koniec marca-koniec kwietnia) i latem (przełom lipca i sierpnia)

Odmiany

Nazwa Wygląd Dodatkowe informacje
Euonymus verrucosus Scop. Wysokość: do 250 cm
Liście: jasnozielone, obustronnie zaostrzone, ząbkowane brzegi
Owoce: czterograniasta torebka, zielonawożółta - czerwieniejąca
Kwiaty: niewielkie, zielonawe z czerwonobrunatnym nakrapianiem
Kształt: krzewiasty
Kwitnienie: maja-czerwiec
Owocowanie: druga połowa sierpnia
Stanowisko: słoneczne, półcieniste, cieniste
Gleba: umiarkowanie wilgotna, lekka, przeciętna ogrodowa
Euonymus fortunei „Silver Queen” Wysokość: do 80 cm
Liście: lśniące, zimozielone z brzegiem kremowym-wiosną, białym - latem
Owoce: czterograniasta torebka, bladoróżowa, trujące
Kwiaty: niewielkie, białe
Kształt: krzewiasty, płożący
Kwitnienie: maj
Owocowanie: wrzesień-październik
Stanowisko: słoneczne, półcieniste
Gleba: umiarkowanie wilgotna, lekko kwaśna lub obojętna, przepuszczalna lub piaszczysto-gliniasta
Euonymus fortunei „Canadale Gold” Wysokość: do 80 cm
Liście: lśniące, owalne, zimozielone z brzegiem złotożółtym
Owoce: -
Kwiaty: niewielkie, biało-zielonkawe
Kształt: krzewiasty, płożący
Kwitnienie: maj - czerwiec
Owocowanie: w polskim klimacie raczej nie owocuje
Stanowisko: słoneczne, półcieniste
Gleba: umiarkowanie wilgotna, lekko kwaśna, lekko zasadowa lub obojętna, przepuszczalna, próchnicza, żyzna, piaszczysto-gliniasta
Euonymus fortunei „Sunspot” Wysokość: 10-20 cm
Liście: drobnoząbkowane, ciemnozielone z żółtym pasem na środku (jesienią lekko czerwienieją)
Owoce: drobne, różowe, trujące
Kwiaty: żółte, niewielkie
Kształt: krzewiasty, płożący
Kwitnienie: maj-czerwiec
Owocowanie: wrzesień
Stanowisko: półcieniste
Gleba: umiarkowanie wilgotna, żyzna, tolerancyjna w zakresie pH
Euonymus latifolius Wysokość: do 1000-1200cm
Liście: eliptyczne, ząbkowane, zielone (jesienią czerwonawe)
Owoce: czterokomorowa torebka, różowawa lub czerwona
Kwiaty: niewielkie, żółtawozielone
Kształt: krzewiasty, drzewiasty
Kwitnienie: maj-czerwiec
Owocowanie: wrzesień
Stanowisko: słoneczne, półcieniste
Gleba: umiarkowanie wilgotna, przepuszczalna, próchnicza, tolerancyjna w zakresie pH
Euonymus europaeus Wysokość: 200-300 cm Liście: ciemnozielone, jajowato lancetowate, ostro zakończone, ząbkowane (jesienią czerwone)
Owoce: czerwone, pomarańczowe, czterograniaste torebki
Kwiaty: beżowe
Kształt: krzaczasty rozłożysty,
Kwitnienie: maj - czerwiec
Owocowanie: wrzesień-październik
Stanowisko: słoneczne, półcieniste, cieniste
Gleba: umiarkowanie wilgotna, przepuszczalna, próchnicza, tolerancyjna w zakresie pH
Euonymus alatus Wysokość: 200-300 cm
Liście: eliptyczne, zaostrzone, jasnozielone, (jesienią- czerwone i purpurowe)
Owoce: pomarańczowe, czteroklapowe torebki, trujące
Kwiaty: niewielkie, kremowe
Kształt: krzaczasty wyprostowany, półkulisty
Kwitnienie: maj – czerwiec
Owocowanie: wrzesień-październik
Stanowisko: słoneczne, półcieniste
Gleba: umiarkowanie wilgotna, przepuszczalna, przeciętna ogrodowa, tolerancyjna w zakresie pH